02/02/2019 Dilly Dally Live @ La Zone, Luik

Na de recensie van Heaven, de meest recente plaat van Dilly Dally was het al liefde op het eerste gehoor.
Het eerste Belgische concert van de band in 2018 in Botanique in Brussel was, niettegenstaande de technische haperingen, een bevestiging van dit liefdesverhaal.

Vooreerst dient gezegd dat Dilly Dally een band is die heel erg dicht bij zijn publiek staat en een band opbouwt. Toen we te horen kregen dat Katie en vriendjes naar Luik kwamen op 2 februari was een berichtje naar de band voldoende om naar La Zone te mogen afzakken voor ook dit concert.

Luik is een mooie stad, La Zone een authentieke club, zoals er nog veel meer zouden moeten zijn, letterlijk underground in een kelder…aanwezig aan 120-tal mensen, waaronder Nederlanders, Vlamingen en uiteraard ook Franstaligen…zalige sfeer, gemoedelijk…een terug-naar-het-verleden, toen het nog écht rock’n’roll was.

Het was fris, om niet te zeggen koud en dus hadden we opwarmers nodig.

De avond werd geopend door King Fu, een lokale band die een soort grunge/punk zonder kapsones brengt, rauw, eerlijk. Het trio bleek vrij goed op elkaar ingespeeld en de schreeuwerige stem van Greg past goed bij de stevige riffs die hij uit zijn 5-snarige Fender haalt.

King Fu

Daarna de beurt aan een boomlange zanger met zijn band uit het verre Canada.

Chastity tourt samen met Dilly Dally als vaste support act ditmaal, wat hen ineens ook de gelegenheid geeft hun Death Lust live te brengen. We moeten toegeven het klinkt verre van slecht!

Chastity klinkt live naar onze mening beter dan op plaat en komen op het podium dan ook over als een kruisbestuiving tussen grunge en punkrock. Dilly Dally heeft alvast op vocaal vlak hun support act goed gekozen. De zanger van Chastity schreeuwt, roept en brult onvermoeibaar en brengt samen met de opzwepende ritmes van gitaar, bas en drumkit de sfeer bij het publiek er goed in.

Chastity

 

En dan het moment waarvoor we naar Luik waren afgezakt: de Canadese godin van de moderne grunge Katie Monks.
Yep Dilly Dally bevestigde nog maar eens het liefdesverhaal. Geen technische pannes deze keer. Een stem om van te rillen. Qua stemtoon denken we bij wijlen aan Courtney Love, maar het meest typerende is dat Katie naadloos over gaat van krijsen naar lieflijk zacht stemgeluid en alle oerschreeuwen daartussen (geluiden die ze naar eigen zeggen leerde maken in de badkamer bij haar ouders).

De setlist was een mengeling van de tot nog toe twee albums die de band maakte: Sore en Heaven.

Sorry Ur Mad, Doom, Sober Motel en Heaven passeerden de revue. Het ganse concert(je) was echter geen opeenvolging van het Heaven-album. Ook uit het eerste album Sore werden verschillende steengoeie songs gepuurd, zoals Snakehead, The Touch en de finale van de show Desire, je weet wel het liedje waar ze schreeuwend aan begint met one…two…three…four

Dilly Dally is op die paar maanden tijd gegroeid, zonder eigenheid te verliezen…dicht bij het publiek, (h)eerlijke muziek en live recht uit het hart!

Niks dan superlatieven en positiefs over Dilly Dally!

Wanneer staan ze op één van onze grote podia? Wanneer kunnen we ze eindelijk nog eens gaan kijken en luisteren in België?

DillyDally

Dank u  La Zone!

Dank u King Fu!

Dank u Chastity!

Dank u Dilly Dally!

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.